Zes weken geleden werd ik benaderd door de KNSB met de vraag of ik de krachttraining wilde verzorgen voor de opleidingsploeg langebaanschaatsen. Een groep ambitieuze sporters van 15, 16 en 17 jaar, met één gezamenlijk doel: beter worden.
De afgelopen zes weken zijn we niet begonnen met zo zwaar mogelijk trainen. We zijn begonnen bij de basis. De sporters weten inmiddels wat de zeven fundamentele bewegingspatronen zijn, herkennen energielekken tijdens beweging en begrijpen het verschil tussen unilaterale, semi-unilaterale en bilaterale oefeningen. Maar belangrijker nog: ze leren hun lichaam écht gebruiken.
Voordat we zwaarder gingen squatten, deadliften en andere compounds uitvoerden, hebben we veel aandacht besteed aan de samenwerking tussen spieren. Denk aan het activeren van de transversus abdominis, de gluteale musculatuur en het ontwikkelen van een goede lumbo-pelvic-hip stabiliteit. Want een sterk lichaam begint niet bij meer gewicht op de stang, maar bij controle over beweging.
Wat ik misschien nog wel het mooiste vind aan dit werk, is dat ik geen krachttraining probeer aan te leren. Ik probeer mensen te leren begrijpen hoe hun lichaam beweegt.
Hoe creëer je stabiliteit? Hoe voorkom je energielekken? Welke spieren wil je wanneer gebruiken? En hoe bouw je stap voor stap vertrouwen op in je eigen lichaam?
Iedere training werken we met een klein weekthema. Niet om zoveel mogelijk informatie te geven, maar juist zodat de sporters iedere week één onderdeel écht beheersen en daar de rest van hun sportcarrière profijt van hebben.
Het mooiste aan coachen is voor mij niet dat iemand sterker wordt.
Het mooiste is om te zien hoe iemand groeit. In kennis, in bewegingskwaliteit, in zelfvertrouwen en uiteindelijk ook in prestaties.
Ik kijk uit naar alle trainingen die nog gaan komen.
Sportcampus Den Haag | TeamNL Krachttrainingsruimte
Reactie plaatsen
Reacties